Ο Ντεκρολί συνέβαλε στην ανάπτυξη της
πειραματικής ψυχολογίας, δηλαδή της εφαρμογής των μεθόδων του επιστημονικού
ελέγχου στις παιδαγωγικές και διδακτικές υποθέσεις, καθώς και στις πρώτες
εκδηλώσεις της ποσοτικής παιδαγωγικής, που τείνει να εκφράσει με αριθμητικούς όρους τα
στοιχεία εκείνα που από την έκφραση αυτή δημιουργούν τη δυνατότητα στατιστικής
επεξεργασίας. Οι μελέτες του Decroly εστιάστηκαν στους τομείς
της παιδαγωγικής, αλλά και της ψυχιατρικής και της ψυχολογίας. Πραγματοποίησε πρωτότυπες έρευνες με πειραματικό
χαρακτήρα στο πεδίο της παιδοψυχολογίας και ανέπτυξε στις Βρυξέλλες έντονη
δραστηριότητα στον τομέα της εκπαίδευσης και της κοινωνικής αρωγής, που πολύ
γρήγορα διαδόθηκε ευρύτατα και συνάντησε ανταπόκριση σε πολλές χώρες του
εξωτερικού. Ο Ντεκρολί προώθησε επίσης την εισαγωγή στην εκπαιδευτική
πρακτική των διαφόρων μεθόδων ψυχολογικών μετρήσεων. Πρεσβεύει μία πολύ
συγκεκριμένη περιγραφή των ψυχολογικών και διανοητικών δυνατοτήτων του παιδιού
για κάθε ηλικία, που θυμίζει επίσης πολύ τα μεταγενέστερα “στάδια” του Πιαζέ. Η νόηση, μας λέγει ο Ντεκρολί πολύ πριν τον Πιαζέ,
συνδέεται με την πράξη. Ο άνθρωπος σκέφτεται κάνοντας. Η “παρατήρηση”
(observation) των σημαντικών φυσικών φαινομένων, η εξαγωγή των σημαντικών
εννοιών από τις παρατηρήσεις αυτές, η γενίκευση των εννοιών σε θεωρητικά
μοντέλα (σύνδεση-association) και η εφαρμογή των “μοντέλων” στη ζωή (έκφραση-expression)
είναι ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι μαθαίνουν.
Θεωρεί τη φύση ως ένα χώρο που προσφέρει σε όλους
τις δυνατότητες για ενεργό και πλούσια σε εποπτικά μέσα μάθηση. Στη φύση τα απλά εποπτικά μέσα
παρέχονται πλουσιοπάροχα, σε αρμονία με τα ενδιαφέροντα και τις ικανότητες του
κάθε μαθητευόμενου. Η σχολική τάξη μετατρέπεται απλά σε χώρο συνάντησης των
μαθητευόμενων. Η μάθηση πραγματοποιείται “εκτός των θυρών”. Στην τάξη τους οι
μαθητευόμενοι συλλέγουν, κατατάσσουν, ταξινομούν και ανατρέχουν στα υλικά, τα βιβλία,
τα αρχεία, τα υλικά που έχουν συλλεχθεί κατά τη διάρκεια της εκπαιδευτικής
δραστηριότητας.
Εξακολουθεί να θεωρείται ένας από τους
αναμορφωτές στη γαλλόφωνη εκπαίδευση, όπου πάντως, στο “Ρεπουμπλικανικό” και
γραφειοκρατικό κλίμα της, αναγνωρίζεται λιγότερο από ότι π.χ. ο Ντιούι στον αγγλοσαξονικό κόσμο.
πηγή: blogs.sch.gr/ioakiamili
aegean.gr/ee/studies_enved_2_text.htm

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου